Grand Prix moto trke (MotoGP)

[wulfy]

U ovom takmičenju se trkaju motcikli koji su projektovani isključivo za tu namjenu i ne mogu se naći van piste za razliku od ostalih trka gdje učestvuju modifikovani civilni motocikli (kao npr. SBK ). Kako se razvijalo ovo najprestižnije takmičenje?

1949 godina

FIM (Fédération Internationale de Motocyclisme) organizuje Road Racing World Championship Grand Prix. Postojalo je pet klasa koje su se uglavnom razlikovale po radnoj zapremini motora (osim jedne). To su bile klase: 500 ccm, 350 ccm, 250 ccm, 125 ccm i motocikli sa bočnom prikolicom. Te prve godine bilo je 6 trka i to u Velikoj Britaniji (dvije trke), Švajcarskoj, Holandiji, Belgiji i Italiji. Pobjednici po klasama:
500 ccm - Leslie Graham (Velika Britanija) – AJS
350 ccm - Freddie Frith (Velika Britanija) – AJS
250 ccm - Bruno Ruffo (Italija) – Moto Guzzi
125 ccm - Nello Pagani (Italija) – Mondial
Motocikl sa bočnom prikolicom - Eric Oliver i Denis Jenkinson (Velika Britanija) – Norton

[wulfy]

Lude pedesete gdje se na istoj stazi trkaju i jednocilindrični i V8 agregat

1950 godina

I ove godine bilo je šest staza, s’ tim da su se trke održavale i u Irskoj. Klasa manje, pa su pobjednici sledeći:
500 ccm - Umberto Masetti (Italija) – Gilera
350 ccm - Bob Foster (Velika Britanija) – Velocette
250 ccm - Dario Ambrosini (Italija) – Benelli
125 ccm - Bruno Ruffo (Italija) – Mondial

1951 godina

Povećava se boj trka, sada ima osam trka (Španija, Švajcarska, Velika Britanija (dva puta), Belgija, Holandija, Francuska i Italija). Broj klasa je isti, pa i pobjednici su:
500 ccm - Geoff Duke (Velika Britanija) – Norton
350 ccm - Geoff Duke (Velika Britanija) – Norton
250 ccm - Bruno Ruffo (Italija) – Moto Guzzi
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – Mondial

1952 godina

Gilera je predstavila koncepciju sa četri cilindra u liniji stavljenih poprečno. Ostaje isti broj trka, ali se vozi u još jednoj državi (Velika Britanija). Klase su iste i pobjednici su:
500 ccm - Umberto Masetti (Italija) – Gilera
350 ccm - Geoff Duke (Velika Britanija) – Norton
250 ccm - Enrico Lorenzetti (Italija) – Moto Guzzi
125 ccm - Cecil Sandford (Velika Britanija) – MV Agusta

1953 godina

Osam trka, četri klase, a pobjednici su:
500 ccm - Geoff Dukei (Velika Britanija) – Gilera
350 ccm - Fergus Anderson (Velika Britanija) – Moto Guzzi
250 ccm - Werner Haas (Njemačka) – NSU
125 ccm - Werner Haas (Njemačka) – NSU

1954 godina

Devet trka, isti broj klasa, dok su pobjednici:
500 ccm - Geoff Dukei (Velika Britanija) – Gilera
350 ccm - Fergus Anderson (Velika Britanija) – Moto Guzzi
250 ccm - Werner Haas (Njemačka) – NSU
125 ccm - Rupert Hollaus (Austrija) – NSU

1955 godina

Moto Guzzi se za titulu bori sa agregatom koji do sada niko nije iskopirao. U pitanju je V8 agregat. Osam trka, četri klase, Gilera i dalje dominira. Pobjednici su.
500 ccm - Geoff Dukei (Velika Britanija) – Gilera
350 ccm - Bill Lomas (Velika Britanija) – Moto Guzzi
250 ccm - Hermann Paul Müller (Njemačka) – NSU
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta

1956 godina

Ovog puta šest trka, dok klase ostoja iste. Pobjednici su:
500 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Bill Lomas (Velika Britanija) – Moto Guzzi
250 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta

1957 godina

1957 godina se označava kao kraj zlatne ere Grand Prix takmičenja. Naime, i tokom 1957 na stazu su se gledali razni koncepti, od jednocilindraši, dvocilindraši, četvorocilindraši i osmocilindraši. Na stazi su se nalazili AJS, Norton, Gilera, MV Agusta, Moto Guzzi, BMW, Matchless i MZ. Te godine počela je i primjena dvotaktne tehnologije. No, kao bomba je odjeknula vijest da se završetkom 1957 godine iz takmičenja povlače italijanske kompanije. Šest trka u četri kategorije, a šampioni su:
500 ccm - Libero Liberati (Italija) – Gilera
350 ccm - Keith Campbell (Australija) – Moto Guzzi
250 ccm - Cecil Sandford (Velika Britanija) – Mondial
125 ccm - Tarquinio Provini (Italija) – Mondial

1958 godina

MV Agusta je jedina od italijanskih proizvođača ostala u takmičenju, iz takmičenja su se povukle i neke neitalijanske kompanije tako da vozači na MV Agusti uz malobrojnu konkurenciju osvajaju šampionske titule u svim klasama. Ove godine je bilo 7 trka, a broj klasa je ostao isti.
500 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
250 ccm - Tarquinio Provini (Italija) – MV Agusta
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta

1959 godina

Ovoga puta osam trka, a dominacija vozača na MV Agusti se nastavlja.
500 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
250 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta

[wulfy]

Dominacija MV Aguste i vrjeme vozača kakvi su Mike Hailwood i Giacomo Agostini

1960 godina

Na sedam trka tokom sezone još jedanput potvrđena dominacija MV Aguste u svim klasama.
500 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - John Surtees (Velika Britanija) – MV Agusta
250 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta
125 ccm - Carlo Ubbiali (Italija) – MV Agusta

1961 godina

Ovoga puta je tokom sezone bilo 11 trka, a prvi put neki šampion ima japanski motocikl.
500 ccm - Gary Hocking (Rodezija) – MV Agusta
350 ccm - Gary Hocking (Rodezija) – MV Agusta
250 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – Honda
125 ccm - Tom Phillis (Australija) – Honda

1962 godina

Opet jedanaest trka, Honda ovoga puta ima predstavnika i u klasi 350 ccm te vozači na Hondama osvajaju šampionske titule. Ipak, njprestižnija titular u najačoj klasi pripada vozaču MV Aguste. Takođe se šampionat odlučivao u 11 trka, dok je uvedena nova klasa od 50 ccm u kojoj se vozači u drugoj japanskoj kompaniji penju na podijume.
500 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
250 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
125 ccm - Luigi Taveri (Švajcarska) – Honda
50 ccm - Ernst Degner (Zapadna Njemačka) – Suzuki

1963 godina

Ovoga puta se šampion odlučuje u dvanest trka, dok postoji pet klasa. Najprestižnija klasa i dalje ostaje rezervisana za MV Agustu, dok su u nižim klasama vozači na japanskim motociklima osvajali titule.
500 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
250 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
125 ccm - Hugh Anderson (Novi Zeland) – Suzuki
50 ccm - Hugh Anderson (Novi Zeland) – Suzuki

1964 godina

I u ovoj sezoni 12 trka, dominacija MV Aguste se nastavlja, dok u nižim klasama i dalje caruju japanski dvotaktni motori.
500 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
250 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – Yamaha
125 ccm - Luigi Taveri (Švajcarska) – Honda
50 ccm - Hugh Anderson (Novi Zeland) – Suzuki

1965 godina

13 trka, pet klasa, u najačoj i dalje dominira MV Agusta, dok je u klasi 350 ccm zadnja trka odlučila ko će biti šampion.
500 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Jim Redman (Rodezija) – Honda
250 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – Yamaha
125 ccm - Hugh Anderson (Novi Zeland) – Suzuki
50 ccm - Ralph Bryans (Velika Britanija) – Honda

1966 godina

Honda je počela da se takmiči u klasi od 500 ccm čime postaje prvi japanski proizvođač u najprestižnijoj klasi MotoGP takmičenja. Ove sezone bilo je 12 trka i, naravno, pet klasa.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – Honda
250 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – Honda
125 ccm - Luigi Taveri (Švajcarska) – Honda
50 ccm - Hans-Georg Anscheidt (Zapadna Njemačka) – Suzuki

1967 godina

Deset trka, pet klasa a u najprestižnijoj titulu šampiona nosi vozač MV Aguste. Ova sezona je i zadnja sezona u kojoj je vozio Mike Hailwood koji je za upravljačem MV Aguste i Honde ušao međe legende trkačkog mooto sporta.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – Honda
250 ccm - Mike Hailwood (Velika Britanija) – Honda
125 ccm - Bill Ivy (Velika Britanija) – Yamaha
50 ccm - Hans-Georg Anscheidt (Zapadna Njemačka) – Suzuki

1968 godina

Sezona 1968 je specifična jer u klasi 500 i 350 ccm na svim trkama (10 trka) pobjeđuje Giacomo Agostini na MV Agusti, dok u klasi 250 ccm na svim trkama pobjeđuju vozači na Yamahama, dok je slična situacija u u klasi 125 ccm (samo na jednoj trci nije pobjedio vozač Yamahe već Bultaca) dok su se pobjednici jedino mjenjali u klasi od 50 ccm. Pomenimo da se te godine u MotoGP u klasi od 50 ccm priključio i Tomos, a toj premijernoj godini Janko Florijan-Stefe na Tomosu osvaja 18 mjesto
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – Yamaha
125 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – Yamaha
50 ccm - Hans-Georg Anscheidt (Zapadna Njemačka) – Suzuki

1969 godina

Ove godine 12 trka a nova staza se nalazi u Jugoslaviji, preciznije Opatiji. Apsolutna dominacija Giacomo Agostinija na MV Agusti u klasama 500 i 350 ccm. U klasi od 50 ccm Tomos ima više vozača (pet) a najbolji rezultat ostvaruje italijanski vozač Gilberto Parlotti koji osvaja šesto mjesto u šampionatu.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Kel Carruthers (Australija) – Benelli
125 ccm - Dave Simmonds (Velika Britanija) – Kawasaki
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Derbi

[wulfy]

Sedamdesete znače dolazak japanaca i dvotaktne tehnologije u najprestižnijem takmičenju

1970 godina

Dvanest staza, dominacija MV Aguste u klasama 500 i 350 ccm nastavlja se.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Rodney Gould (Velika Britanija) – Yamaha
125 ccm - Dieter Braun (Zapadna Njemačka) – Suzuki
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Derbi

1971 godina

Giacomo Agostini osvaja desetu titulu šampiona (u obe klase) čime postaje vozač sa najviše tutula. Iza njega našli su se Carlo Ubbiali i Mike Hailwood. Agostini osvaja titulu i u u klasi 350 ccm, naravno opet za upravljačem MV Aguste
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – Yamaha
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Derbi
50 ccm - Jan De Vries (Holandija) – Kreidler

1972 godina

Opet Giacomo Agostini, koji osvaja sedmu titulu šampiona u najačoj klasi gdje dminira, u klasi 350 ccm takođe osvaja titulu, no Jarno Saarinen je bio blizu osvajanja titule u klasi 350 ccm tako da je te godine bila zanimljiva borba za titulu u klasi 350 ccm.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Jarno Saarinen (Finska) – Yamaha
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Derbi
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Derbi

1973 godina

Ova sezona je bila tragična, u Monci Jarno Saarinen i Renzo Pasolini pogibaju, dok u Silverstonu pogiba Kim Newcombe. Phil Read osvaja titulu u najsprestižnijoj klasi, naravno, za upravljačem MV Aguste. I dalje pet klasa.
500 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – MV Agusta
250 ccm - Dieter Braun (Zapadna Njemačka) – Yamaha
125 ccm - Kent Andersson (Švedska) – Yamaha
50 ccm - Jan de Vries (Holandija) – Kreidler

1974 godine

Phil Read osvaja titulu čime je vozač na MV Agusti sedamnaesti put za redom osvojio titulu. Ujedno to je zadnja šampionska titula MV Aguste. Giacomo Agostini pokušava ove sezone da dođe do titule na dvotaktnoj Yamahi na kojoj i osvaja titulu i to prije svega zahvaljujući činjenici da se MV Agusta povukla iz takmičenja u klasi 350 ccm. Dok Walter Villa osvaja titulu vozeči Harley Davidson čime se ta američka kompaniju upisuje među pobjednike MotoGP šampinata iako je to bio prepravljeni Aermacchi kojeg je H-D kupio. Ujedno ove sezone se dosta govorilo o bjezbodnosti na trkama.
500 ccm - Phil Read (Velika Britanija) – MV Agusta
350 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – Yamaha
250 ccm - Walter Villa (Italija) – Harley Davidson
125 ccm - Kent Andersson (Švedska) – Yamaha
50 ccm - Henk van Kessel (Holandija) – Van Veen Kreidler

1975 godina

Era dvotaktnih motora dolazi. Giacomo Agostini osvaja titulu šampiona u najprestižnijoj klasi upravo na dvotaktnoj Yamahi. Pomenimo da je titula osvojena tek u zadnjoj trci i da je do samog kraja bilo neizvjesno ko če biti šampion jer se Phil Read na MV Agusti žestoko borio. Johny Cecotto postaje najmlađi svjetski šampion, naime kada je osvojio titulu imao je 19 godina.
500 ccm - Giacomo Agostini (Italija) – Yamaha
350 ccm - Johnny Cecotto (Venecuela) – Yamaha
250 ccm - Walter Villa (Italija) – Harley Davidson
125 ccm - Paolo Pileri (Italija) – Morbidelli
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Kreidler

1976 godina

Priča o sigurnosti koja je počela prije par godina rezultovala je da legendarna trka Isle of Man TT bude 1976 zadnji put u kalendaru MotoGP trka. Agostini je objavio da se povlači iz MotoGP-a i za zadnju trku u šampionatu odabrao je da vozi MV Agustu. Na toj trci je pobjedio i to je ujedno i zadnja pobjeda četvorotaktne mašne u klasi 500 ccm. Te sezone su dominirali vozači na dvotaktnim Suzukijima koji su zabelježili sve pobjede u šampionatu osim te pomenute u Nürburgring-u. U svim klasama apsolutna dominacija dvotaktne tehnologije.
500 ccm - Barry Sheene (Velika Britanija) – Suzuki
350 ccm - Walter Villa (Italija) – Harley Davidson
250 ccm - Walter Villa (Italija) – Harley Davidson
125 ccm - Pier Paolo Bianchi (Italija) – Morbidelli
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Bultaco

1977 godina

Zbog sudara koji je se desio na startu 350 ccm klase Austrijskog grand prija gdje su teško povređeni čak pet vozača vozači u klasi od 500 ccm stupili su u štrajk zahtjevajući da se redukuje broj startnih pozicija (da bude manje motocikla u jednom startnom redu). Giacomo Agostini se povukao poslije 122 pobjede i 15 titula. Dvotaktni agregati vladaju svim klasama a u najprestižnijoj klasi od 500 ccm žestoka borba Suzukija u Yamahe
500 ccm - Barry Sheene (Velika Britanija) – Suzuki
350 ccm - Takazumi Katayama (Japan) – Yamaha
250 ccm - Mario Lega (Italija) – Morbidelli
125 ccm - Pier Paolo Bianchi (Italija) – Morbidelli
50 ccm - Angel Nieto (Španija) – Bultaco

1978 godina

Opet sigurnost, ovoga puta u Jugoslaviji jer je ukunita ulična trka u Opatiji. Ipak, Jugoslavija ima alternative u blizini i počele su trke tada na novoj pisti u Grobniku. Te prve godine na Grobniku se nije vozila klasa od 500 ccm. Prvi put američki vozač osvaja titulu u klasi 500 ccm. Dvotaktna bitka se i dalje nastavlja u svih pet klasa
500 ccm - Kenny Roberts (SAD) – Yamaha
350 ccm - Kork Ballington (Južnoafrička Republika) – Kawasaki
250 ccm - Kork Ballington (Južnoafrička Republika) – Kawasaki
125 ccm - Eugenio Lazzarini (Italija) – MBA
50 ccm - Ricardo Tormo (Španija) – Bultaco

1979 godina

Grobnik je ove sezone domaćin i klasi 500 ccm, a pobjednik Grobnika, Kenny Roberts drugu titulu šampiona osvaja za dlaku ispred konkurencije koja vozi Suzuki. Te sezone je Britanski grand Prix ponio titulu kao jedne od najzanimljivih trka kada je razlika između prvoplasiranog i drugoplasiranog iznosila tristotita djela sekunde. Honda je predstavila svoj motor sa ovalnim klipovima i četvorotaktnom tehnologijom. FIM je povećala novčane nagreda za pobjednike te je sa tim činom počela i profesionilazacija MotoGP trka
500 ccm - Kenny Roberts (SAD) – Yamaha
350 ccm - Kork Ballington (Južnoafrička Republika) – Kawasaki
250 ccm - Kork Ballington (Južnoafrička Republika) – Kawasaki
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Morbidelli
50 ccm - Eugenio Lazzarini (Italija) – Kreidler

[wulfy]

Miris sagorele mješavine je zauzeo sve staze u šampionatu

1980 godina

Kenny Roberts sa dvotaktnom Yamahom osvaja treći naslov šampiona u klasi 500 ccm, dok se Honda i ove godine takmiči sa četvorotaktnim agregatom. U klasi 50 ccm između šampiona i vicešampiona na kraju ostaje bodovna razlika od svega 2 boda.
500 ccm - Kenny Roberts (SAD) – Yamaha
350 ccm - Jon Ekerold (Južnoafrička Republika) – Yamaha
250 ccm - Anton Mang (Zapadna Njemačka) – Kawasaki
125 ccm - Pier Paolo Bianchi (Italija) – MBA
50 ccm - Eugenio Lazzarini (Italija) – Iprem

1981 godina

Japanci i dvotaktna tehnologija dominiraju (Suzuki, Yamah, Kawasaki) sa izuzetkom četvorotaktne Honda koja bjelježi najbolju poziciju u Velikoj Britaniji gdje osvaja peto mjesto. Na Grobniku francuz Michael Ruugiere gine vozeći u klasi 350 ccm. U nižim klasama dominiraju španci.
500 ccm - Marco Lucchinelli (Italija) – Suzuki
350 ccm - Anton Mang (Zapadna Njemačka) – Kawasaki
250 ccm - Anton Mang (Zapadna Njemačka) – Kawasaki
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Minarelli
50 ccm - Ricardo Tormo (Španija) – Bultaco

1982 godina

Ovoga puta i Honda predstavlja dvotaktni agregat, pa umjesto četvorotaktnog V4 ima dvotaktni V3 sa kojim belježi i prve pobjede. Yamaha takođe za ovu sezonu ima koncepcuju V4. Većina timova bojkotuje Francuski Gran Prix u Noragu zbog loših bezbjednosnih standarda. Ujedno, ovo je zadnja sezona u klasi 350 ccm.
500 ccm - Franco Uncini (Italija) – Suzuki
350 ccm - Anton Mang (Zapadna Njemačka) – Kawasaki
250 ccm - Jean-Louis Tournadre (Francuska) – Yamaha
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Garelli
50 ccm - Stefan Dörflinger (Švajcarska) – Kreidler

1983 godina

Sezona u klasi 500 ccm bila je jedna od najdramatičnijih od 1967 godine. Te 1967 godine Giacomo Agostini i Mike Hailwood su do zadnje trke šampionata bili izjednačeni. Ove godine se takva borba vodila između Freddie Spencera na Hondi i Kenny Roberts na Yamahi. Ova sezona je i zadnja sezona takmičenja u klasi od 50 ccm, naime za sledeću sezonu zapremina se povećava na 80 ccm. Te 1983 godine MotoGP je imao četri klase.
500 ccm - Freddie Spencer (SAD) – Honda
250 ccm - Carlos Lavado (Venecuela) – Yamaha
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Garelli
50 ccm - Stefan Dörflinger (Švajcarska) – Kreidler

1984 godina

U klasi 500 ccm za titulu se do samog kraja bore čak tri američka vozača koja voze dvotaktne motore Yamahe ili Honde. I u ostalim klasama takmiče se dvotaktni agregati.
500 ccm - Eddie Lawson (SAD) – Yamaha
250 ccm - Christian Sarron (Francuska) – Yamaha
125 ccm - Angel Nieto (Španija) – Garelli
80 ccm - Stefan Dörflinger (Švajcarska) – Zündapp

1985 godina

Dvanest trka i četri klase. Dominacija američkih vozača i japanskih dvotaktnih agregata.
500 ccm - Freddie Spencer (SAD) – Honda
250 ccm - Freddie Spencer (SAD) – Honda
125 ccm - Fausto Gresini (Italija) – Garelli
80 ccm - Stefan Dörflinger (Švajcarska) – Krauser

1986 godina

Dvanest trka i četri klase.
500 ccm - Eddie Lawson (SAD) – Yamaha
250 ccm - Carlos Lavado (Venecuela) – Yamaha
125 ccm - Luca Cadalora (Italija) – Garelli
80 ccm - Jorge Martínez (Španija) – Derbi

1987 godina

Prvi put da je titula šampiona otišla u Australiju. Prva put se za Japanski grand Prix vozi na stazi Suzuka, a uz staze u Brazilu i Argentini MotoGP je postao zaista svjetsko takmičenje. Ovoga puta 15 trka u sezoni, četri klase su iste.
500 ccm - Wayne Gardner (Australija) – Honda
250 ccm - Anton Mang (Zapadna Njemačka) – Honda
125 ccm - Fausto Gresini (Italija) – Garelli
80 ccm - Jorge Martínez (Španija) – Derbi

1988 godina

Evropa, Japan, Brazil, Argentina i SAD su teritorije na kojima se odvija šampionat. Uglavnom dominiraju V4 agregati koji su ove sezone toliko ,,nabrijani’’ da nije rjetkost da zbace svog vozača sa sebe. I dalje su četri klase u pitanju.
500 ccm - Eddie Lawson (SAD) – Yamaha
250 ccm - Sito Pons (Španija) – Honda
125 ccm - Jorge Martínez (Španija) – Derbi
80 ccm - Jorge Martínez (Španija) – Derbi

1989 godina

Eddie Lawson prelazu u Hondu i osvaja titulu čime postaje prvi vozač kojem je uspjelo da promjenom tima opet osvoji titulu. 15 trka i četiri klase od čega je ovo zadnja sezona u klasi 80 ccm.
500 ccm - Eddie Lawson (SAD) – Honda
250 ccm - Sito Pons (Španija) – Honda
125 ccm - Àlex Crivillé (Španija) – JJ Cobas
80 ccm - Manuel Herreros (Španija) – Derbi

[wulfy]

Michael Doohan je obelježio devedesete

1990 godina

Snažni V4 dvotaktni agregati su i dalje znali da zbace svog vozača. Zbog toga Honda ukida jedan cilindar i takmiči se sa V3 agregatom zapremine 375 ccm ne bi li na taj način postala lakša za kontrolu. Dosta vozača prelazi u novoformirano takmičenje WSB dok se čuju i predlozi da se dvotaktni mosntrumi zamjene četvorotaktnim agregatima zapremine 600 ccm, no taj prijedlog nije prošao. Loris Capirossi postaje najmlađi šampion u MotoGP takmičenju. Naime, te 1990 godine imao je 17 godina. Ujedno, ovo je i zadnja godina da se na Grubniku održavaju MotoGP trke. Petnaest trka i tri klase.
500 ccm - Wayne Rainey (SAD) – Yamaha
250 ccm - John Kocinski (SAD) – Yamaha
125 ccm - Loris Capirossi (Italija) – Honda

1991 godina

Umjesto Grobnika i Jugoslovenskog grand prija u kalendar ulazi Evropski grand pri tako da je i u ovoj sezoni bilo 15 trka u tri klase. Mnogi analitičari se slažu da je ulaskom u devedesete počela i nova zlatna era MotoGP trka kada one ponove postaju zanimljive.
500 ccm - Wayne Rainey (SAD) – Yamaha
250 ccm - Luca Cadalora (SAD) – Honda
125 ccm - Loris Capirossi (Italija) – Honda

1992 godina

U sezoni 1992 godine zabelježeno je daleko najviše povreda prilikom sve češćih padova. Zbog toga se formira International Motorcycle Racers’ Association (IMRA) čiji je cilj da se na organizatore vrši pritisak ne bi li se poboljšala bezbjednost. Honda prva predstavlja motor takozvane ,,big-bang’’ konstrukcije. Ovog puta šampionat se odvijao na 13 trka u tri klase.
500 ccm - Wayne Rainey (SAD) – Yamaha
250 ccm - Luca Cadalora (SAD) – Honda
125 ccm - Alessandro Gramigni (Italija) – Aprilia

1993 godina

Honda je probila barijeru od 200 mph (320 km/H) na stazi Hockenheim što je pojačalo glasine da Honda koristi elektronsko ubrizgavanje. Zvanično, svi motocikli su imali mehaničko ubrizgavanje.
500 ccm - Kevin Schwantz (SAD) – Suzuki
250 ccm - Tetsuya Harada (Japan) – Yamaha
125 ccm - Dirk Raudies (Njemačka) – Honda

1994 godina

Četrnaest trka vrlo zanimljivog šampionata, ašampioni su:
500 ccm - Michael Doohan (Australija) – Honda
250 ccm - Max Biaggi (Italija) – Aprilia
125 ccm - Kazuto Sakata (Japan) – Aprilia

1995 godina

Osvajači titula u klasama 500 i 250 ccm ugalavnom su i dominirali na trkama. U klasi 125 ccm se nije znalo ko će osvojiti titulu.
500 ccm - Michael Doohan (Australija) – Honda
250 ccm - Max Biaggi (Italija) – Aprilia
125 ccm - Haruchika Aoki (Japan) – Honda

1996 godina

Isti šampioni i u ovoj sezoni poslije 15 trka u šampionatu.
500 ccm - Michael Doohan (Australija) – Honda
250 ccm - Max Biaggi (Italija) – Aprilia
125 ccm - Haruchika Aoki (Japan) – Honda

1997 godina

Sa 12 pobjeda u sezoni Michael Doohan postaje uspješniji od Giacomo Agostinia koji je zabelježio maksimalno 11 pobjeda u sezoni. Valentino Rossi je tokom sezone u klasi 125 ccm pobjedio 11 puta. Ukupno je bilo 15 trka.
500 ccm - Michael Doohan (Australija) – Honda
250 ccm - Max Biaggi (Italija) – Honda
125 ccm - Valentino Rossi (Italija) – Aprilia

1998 godina

U klasi 500 ccm dominacija Michael Doohana i Honde ja nastavljena dok se u klasi od 250 ccm do zadnje trke nije znalo ko će osvojiti titulu. Za titulu su se borila tri vozača, a sva tri su vozili Yamahu. Tetsuya Harada, Loris Capirossi i Valentino Rossi su u zadnjoj trci šamponata krenuli silovito, no, u jednom trenutku Capirossi udara Haradu čime oni završavaju na zemlji pored staze. Valentino Rossi pobjeđuje, a Capirossi nastavlja da vozi u žestokom ritmu i osvaja drugo mjesto što je bilo dovoljno za titulu. Poslije tog icidenta Capirossi dobija otkaz od Aprilije. Takođe se i u klasi 125 ccm vodila žestoka bitka između čak tri vozača za titulu.
500 ccm - Michael Doohan (Australija) – Honda
250 ccm - Loris Capirossi (Italija) – Aprilia
125 ccm - Kazuto Sakata (Japan) – Aprilia

1999 godina

Emilio Alzamora postaje prvi vozač koji osvaja titulu šampiona iako nema pribilježenu niti jednu pobjedu u šampionatu. Šampionat se ove godine odlučivao u šesnaest trka.
500 ccm - Àlex Crivillé (Španija) – Honda
250 ccm - Valentino Rossi (Italija) – Aprilia
125 ccm - Emilio Alzamora (Španija) – Honda

[wulfy]

Na scenu se vraćaju četvorotaktni agregati, a novi majstor decenije je Valentino Rossi

2000 godina

Valentino Rossi je ušao u klasu 500 ccm i uspjeva da osvoji vicešampionsku titulu u prvoj sezoni u najačoj klasi.
500 ccm - Kenny Roberts, Jr (SAD) – Suzuki
250 ccm - Olivier Jacque (Francuska) – Yamaha
125 ccm - Roberto Locatelli (Italija) – Aprilia

2001 godina

Zadnja godina klase 500 ccm u kojoj šampionsku titulu osvaja Valentino Rossi koji pobjeđuje u čak 11 trka.
500 ccm - Valentino Rossi (Italija) – Honda
250 ccm - Daijiro Kato (Japan) – Honda
125 ccm - Manuel Poggiali (San Marino) – Gilera

2002 godina

Umjesto klase 500 ccm ova klasa se naziva MotoGP u kojoj po novim pravilima mogu da se takmiče dvotaktne mašine zapremine do 500 ccm ili četvorotaktne zapremine do 990 ccm. Većina prelazi na četvorotaktne agregate pa i Honda na kojoj Valentino Rossi osvaja šampionat čime se poslije dugo vremena ponovo vraćaju četvorotaktni agregati na postolja. U niže dvije klase i dalje su zastupljeni isključivo dvotaktni agregati.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Honda
250 ccm - Marco Melandri (Italija) – Aprilia
125 ccm - Arnaud Vincent (Francuska) – Aprilia

2003 godina

Zadnja godina da se u najvećoj klasi pojavio neki dvotaktni agregat. Četvorotaktni agregati su bili dosta superiorniji i ostvaruu takve brzine u krivinama da dvotaktne mašine djeluju kao strojevi iz neke prošle ere.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Honda
250 ccm - Manuel Poggiali (San Marino) – Aprilia
125 ccm - Daniel Pedrosa (Španija) – Honda

2004 godina

Valentino Rossi iako je promjenio tim osvaja titulu čime se izjednačava sa Eddie Lawsonom koji je jedini uspio da napravi tako nešto.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Yamaha
250 ccm - Dani Pedrosa (Španija) – Honda
125 ccm - Andrea Dovizioso (Italija) – Honda

2005 godina

Valentino Rossi osvaja petu titulu šampiona uzastopce. Ukinuto je pravilo da se trka prekida u slučaju kiše.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Yamaha
250 ccm - Daniel Pedrosa (Španija) – Honda
125 ccm - Thomas Lüthi (Švajcarska) – Honda

2006 godina

Takođe jedna od zanimljivijih sezona, u najačoj klasi na pobjedničkom postolju izmenjalo se čak sedam vozača. Šampion je odlučen na zadnjoj trci. Među dvotaktnom konkurencijom u nižim klasama apsolutna dominacija vozača na Aprilijama.
MotoGP - Nicky Hayden (SAD) – Honda
250 ccm - Jorge Lorenzo (Španija) – Aprilia
125 ccm - Álvaro Bautista (Španija) – Aprilia

2007 godina

Za sezonu 2007 izmenjeno je pravilo o najvećoj kubikaži koja više nije 990 ccm već 800 ccm. Utrka za šampionat se odvijala u 18 trka.
MotoGP - Casey Stoner (Australija) – Ducati
250 ccm - Jorge Lorenzo (Španija) – Aprilia
125 ccm - Gábor Talmácsi (Mađarska) – Aprilia

2008 godina

Vožena prva noćna trka, dok se šampion odlučivao u 18 trka.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Yamahi
250 ccm - Marco Simoncelli (Italija) – Gilera
125 ccm - Mike Di Meglio (Francuska) – Derbi

2009 godina

Kawasaki se povukao iz šampionata, no da ne bi plaćao skupe penale ipak je nastupao al po drugim imenom, dok se vozilo 17 trka.
MotoGP - Valentino Rossi (Italija) – Yamahi
250 ccm - Hiroshi Aoyama (Japan) – Honda
125 ccm - Julián Simón (Španija) – Aprilia

[wulfy]

2010 godina

U 2010-oj godini najprestižnije takmičenje motocikala održavaće se u tri kategorije: stara klasa od 125 cc, nova koja zamjenjuje dosadašnju klasu 250 ccm u kojoj su sada dozvoljeni četvotaktni motori radne zapremine 600 ccm. Sada se ta klasa zove Moto2 i najprestižniji MotoGP gdje je maksimalno dozvoljena radna zapremina 800 ccm.
MotoGP - Jorge Lorenzo - Yamaha
Moto2 -
125 ccm -

[Roki]

Đavo od čoeka

[NikGold]